Sonunda Kızılay'ı da gördüm...

Annem ve babamla Kızılay'a gezmeye gittik. Ben gezimizin bir kısmında uyudum. Onlar yemek yerken bende kendi çorbamı bitirdim. Kalabalıktı ama hoşuma gitti.
Hiç olay çıkarmadım diyebilirim.Annem birde bana sor diyor:))

Alkış yapmayı öğrendim...

Alkış yapmayı yeni öğrendiğim için bu işten çok keyif alıyorum. Hadi Kaan alkış, denildiğinde alkışlayıp duruyorum herkesi :)

Yakalarsam muck muck :))

Öpmeyi yeni öğreniyorum.Onun içinde annemi her yakaladığım yerde öpmeye çalışıyorum.Annemin dediğine göre arada ısırıyormuşum. Annecim sevgi gösterisi anlasana ;)

Her yer kırmızı...

Annem ; ben dedemin ve babaannemin gözlüklerine saldırıyorum diye bana da bir gözlük almış. Yanlız bu işte bir terslik var , ben neden heryeri kırmızı görüyorum ya???

Annem ve babamla...

Yorumsuz...
Sizi seviyorum

Kısa kısa İstanbul...

Pazar sabah kahvaltıdan sonra hep beraber İstanbul yollarındaydık. Selçuk amca annemin İstanbul krizini bastırmak için 1. köprüden gidip,2.köprüden gelecek şekilde kısa bir İstanbul turu attırdı. Daha sonra nefesi Kanlıcada aldık.
Kanlıca yoğurdu yendi, pamuk şeker, çay,meyve suları...

Bizimkilerin keyfi yerindeydi. Bende çok özlemişim İstanbul'u. Ne de olsa doğum yerim İstanbul. Bende Nişantaşı çocuğuyum :))

Pınar ve Ben

Haftasonu İstanbul'a gittik, babamın ve annemin arkadaşları Selçuk amca ve Hatice teyzelere.Onların kızları Pınar'ı ilk defa görüyoruz. Pınar çok tatlı ama ben yine de kıskançlık krizlerine girdim. Annem onu sevebilmek için benim uyumamı beklemek zorunda kaldı.

Ayrıca kendi pusetimde 1 kere bile yatmayan ben Pınar'ın pusetinde uyuyakaldım. Ne ilginç değilmi?

Öğleden sonrada annelerimiz bizi Bağdat caddesine gezmeye götürdü.Herşey güzeldi fakat biz daha bebeğiz ya tabiki olay çıkardık ve taksilere binilerek eve geldik... Maceralı ama güzel bir cumartesiydi bizim için...

9 aylık oldum sonunda

Merhaba hav hav cım. 9 aylık oldum sonunda biliyormusun. Emekleyebiliyorum ama henüz tam olarak yürüyemiyorum. E konuşacak kimseyi bulamayınca senile konuşabilirim değilmi?

Sen benim en sevdiğim oyuncaklarımdan birisin çünkü :))

Yaramazlığın sonu...

Yaramazlık peşinde olduğum bir sabah. Babam ve annem işe gitmek için hazırlanırken ben ayaklarına bağ oluyorum. Klasik bir iş günü sabahı benim için kısaca. Babam beni elbiselerin arasına oturtup giyinmeye devam etti. Komik bir sabahtı. Şaşkınlığım gözlerimden okunuyor değilmi ? :)))

Heyyyyt...

Ya ben aslında sakin bir bebeğim. Ama tabi zaman zaman asabi olup da bağırdığım oluyor. Heeeeyt...
Annee nerde benim yemeğim ...

Annemin sırtında, babamla yanak yanağa saadet :)

Annemle ve babamla oynamaktan çok hoşlanıyorum. Annem beni sırtına aldı. Anlaşıldığı üzere keyfim yerinde.

Babamla da nadir güzel resimlerimizden biri. Çünkü babam resimlerde uyur :)))